ऑनलाईन संचमान्‍यता 2014-2015

येथुन घ्‍या...

जलद दुवे

शाळा-स्कूल

संच मान्यता

ऑफलाईन डेटा एन्ट्री

शाळा -विद्यार्थी

संच मान्यता 2014-15 सादरीकरण

स्‍कुल मॅपिंग सॉफ्टवेयर

school mapping software

रजा तक्‍ता 2015

रजा तक्‍ता येथुन डाउनलोड  करा 

december pagar

december pagar

कागदाची व वेळेची बचत करा.

सुवर्ण महोत्सवी आदीवासी शिष्यवृत्ती

( आॅनलाईन अर्ज  फक्त मॅट्रिकोत्तर शिष्यवृत्ती साठी करणे आहे व उर्वरित पूर्वीप्रमाणेच   )

महाराष्ट् शासन आदिवासी विकास विकास विभागामार्फत दिल्या जाणारी"सुवर्ण महोत्सवी आदिवासी शिष्यवृत्ती"साठी अर्ज या वर्षा पासून

आँनलाईन करायची आहे. त्या करीता
www.etribal.maharashtra.gov.inया वेबसाइटवर जाऊनअ.ज.विद्यार्थीची माहीती भरायची आहे .त्या करीता principle login वर जाऊनशाळेची profile update करुन घ्यावी .Principal login चा युझर नेम Plयु डायसकोड (example Pl27211115301) व
Password Pass@1234 आहे . त्या नंतर विद्यार्थीची माहिती भरण्यासाठी ck login
चा वापर करावा . ck login चा युझर नेम Ckयुडायस कोड (exampleCk27211115301) व Password
Pass@1234 आहे. Ck login वर जाऊनविद्यार्थीचि आँनलाईन माहिती जतनकरायची आहे . अर्ज अचूक भरलेले हे तपासलेकि त्याचे print काढावे व अर्ज forward करावा.
 महाराष्ट्र शासन आदीवासी विकास विभागाच्या आधीकृत संकेतस्थळाला भेट देण्यासाठी खालील लिंक वर क्लिक करा.
https://etribal.maharashtra.gov.in/evikas/main/common/Aboutevikas.aspx

२०१४-१५ मॅट्रिकनंतरची शिष्यवृत्ती 18 ऑगस्ट २०१४ पासून विद्यार्थ्यांसाठी उपलब्ध होईल. सर्व महाविद्यालयांनी आपले महाविद्यालाच्या नावाची खात्री ११ ऑगस्ट, २०१४ पासून करणे गरजेचे आहे.महाविद्यालाच्या नावाची खात्री झाल्याशिवाय ते महाविद्यालय मॅट्रिकोत्तर शिष्यवृत्तीच्या अर्जसाठी दिसणार नाही.

NEW MAHITI

राजुर शिष्‍यवृत्‍ती सन 2014-2015 कशी माहिती भरावी 

नवीन गुगल मॅपिंग साॅफ्टवेअर 

ऑनलाईन शिष्‍यवृत्‍ती येथुन भरा

अल्‍पसंख्‍यांक शिष्‍यवृत्‍ती
सावित्रीबार्इ फुले शिष्‍यवृत्‍ती
राजुर शिष्‍यवृत्‍ती
इयत्‍ता चौथी स्‍काॅलरशिप फाॅर्म 

एक सुंदर प्रतिक्रिया

महाराष्‍ट्र राज्‍याचे मा‍जी शिक्ष्‍ाण संचालक डॉ.वसंत काळपांडे साहेब यांची प्रतिक्रिया -

अतिशय सुंदर वेबसाईट.शिक्षकांना उपयोगी पडणारी प्रशासकीय आणि शैक्षणिक माहिती सुलभतेने शोधता येईल अशा रीतीने आकर्षक पद्धतीने दिली आहे. मन:पूर्वक अभिनंदन!

Regards,डॉ. वसंत काळपांडे | vasant.kalpande@gmail.com

अहमदनगर जिल्‍हा परिषदेचे उपशिक्षणाधिकारी श्री. अरुण धामणे साहेब यांची प्रतिक्रिया -

तेलोरे सर मनापासून अभिनंदन !
website छान design केली आहे.एक सव्वा तास site वर फेरफटका मारला.खूपच उपयुक्त आहे.
शासन निर्णय /परिपत्रके यांची विषनिहाय वर्गवारी केल्यास जास्त userfriendly होईल . great.keep it up.
Regards,
arun dhamane | arun.dhamane@gmail.com

शिक्षणतज्ञ श्री.हेरंब कुलकर्णी साहेब यांची प्रतिक्रिया

khup chan aahe...design and material you collected is very nice ...Its model for all clusters
.just one suggestion is that add list of useful books and link of useful websites for teachers ..info of innovative schools and how to make teaching aids
Regards,
Heramb kulkarni | herambrk@rediffmail.com

RTE Anthem songs

शिवशाहीर शिक्षक

गर्भगिरी पर्वतराजींत मांजरसुंभे (मंजर -ए-सुभा) वसलेय. निजामशाहीत या गावातील गडावर औरंगाबादकडून येणार्‍या शत्रूवर नजर ठेवण्यासाठी सलाबत खान नावाच्या सरदाराने टेहाळणीचे ठिकाण बांधले आहे. या गडाशेजारीच गोरक्षनाथ गड अशा धार्मिक, ऐतिहासीक वारसा लाभलेल्या गावात जन्मलेले कोणाचे इतिहासप्रेण जागे होणार नाही. या डोंगराच्या अंगाखांद्यावर बसून शहाजीराजांनी पुरूषार्थ गाजवितच मराठेशाहीची बिजे रोवली. शिवशाहीच्या या धगधगता इतिहासाचा वाड्यज्ञ चालविण्याचा विडा मच्छिंद्र कदम यांनी उचललाय. त्यातूनच त्यांत्यातील शाहिराचा जन्म झाला. हातात डफाऐवजी ते ढाल, तलवार घेऊन ते इतिहासाची पाने उलगडतात कोणत्याही बिदागीशिवाय. पेशाने शिक्षक असलेल्या आगळयावेगळया शाहिराबद्दल..

गर्भगिरी पर्वतराजींत मांजरसुंभे (मंजर -ए-सुभा) वसलेय. निजामशाहीत या गावातील गडावर औरंगाबादकडून येणार्‍या शत्रूवर नजर ठेवण्यासाठी सलाबत खान नावाच्या सरदाराने टेहाळणीचे ठिकाण बांधले आहे. या गडाशेजारीच गोरक्षनाथ गड अशा धार्मिक, ऐतिहासीक वारसा लाभलेल्या गावात जन्मलेले कोणाचे इतिहासप्रेण जागे होणार नाही. या डोंगराच्या अंगाखांद्यावर बसून शहाजीराजांनी पुरूषार्थ गाजवितच मराठेशाहीची बिजे रोवली. शिवशाहीच्या या धगधगता इतिहासाचा वाड्यज्ञ चालविण्याचा विडा मच्छिंद्र कदम यांनी उचललाय. त्यातूनच त्यांत्यातील शाहिराचा जन्म झाला. हातात डफाऐवजी ते ढाल, तलवार घेऊन ते इतिहासाची पाने उलगडतात कोणत्याही बिदागीशिवाय. पेशाने शिक्षक असलेल्या आगळयावेगळया शाहिराबद्दल.. राठी मातीचा इतिहास, शूर मराठय़ांची कहाणी, छत्रपती शिवरायांचा पराक्रम, त्यांनी लढलेल्या लढाया यांची माहिती भावी पिढीला कळावी, त्यातून त्यांना बोध घेता यावा यासाठी पोवाडे, व्याख्यानाद्वारे महानाट्याद्वारे, स्वराज्याचा इतिहास जागविला जात आहे. महाराष्ट्राने अनेक शिवशाहीर दिलेले आहेत. मात्र, नगर जिल्ह्यातील एक खेडेगावातून गर्भगिरी पर्वत रांगेतील डोंगरपठारावर हातात तलवार घेऊन नरवीर तानाजीच्या वेशात इतिहास उलगडून दाखवतात. गर्भगिरीच्या कुशीतील मांजरसुंभा येथील ते सुपूत्र. नवोदित शिवशाहीर म्हणून नावारूपाला आले आहेत. कदम गुरूजी राहुरी तालुक्यात मोकळओहळ येथे नोकरीत आहेत. नोकरी करत असताना युवा पिढीला मराठय़ांचा इतिहास समजून सांगण्याचे काम करत आहेत. आपल्या बुलंद आवाजाने संपूर्ण शिवकाळ उभा करण्याची किमया ते सहज निर्माण करतात. 'छत्रपती शिवराय व आजचा महाराष्ट्र' या विषयावर तानाजी मालुसरे यांच्या वेषात श्रोत्यांपुढे प्रत्यक्ष ऐतिहासिक प्रसंग शब्दानेच उभे करणारे शिवकाळातील उदाहरणे व आजच्या काळातील उदाहरणे तुलनात्मक सादर करून लोकांना पोटधरून हसायला लावणारे. मात्र, हे करत असताना श्रोत्यांच्या डोळ्यात अंजन घालण्याचे काम करत असून सलग दोन तास एकाच जागी खिळवून ठेवण्याचे कसब या नवोदित शिवशाहीराने कमावले आहे. तरूणपणापासून आपण शिवशाहीचा इतिहास इतरांना समजावून सांगवा असे वाटत होते. मात्र, त्यावेळची परिस्थिती वर मात करणे आद्य कर्तव्य होते. यासाठी शिक्षण आणि नोकरी मिळवणे गरजेचे होते. नोकरी मिळाली, आयुष्यात स्थिरता येत आहे, असे लक्षात येताच सुरूवातील राजकीय व्यासपीठावरून भाषणांना सुरूवात केली. राजकारणी मंडळींनीदेखील माझ्या वक्तृत्वाचा फायदा घेतला. सुरूवातीला माझ्या ते लक्षातच आले नाही. अनेक सभा मी गाजविल्या. मात्र, त्यानंतर राजकारणी आपला वापर करत असल्याचे माझ्या लक्षात आले. यामुळे राजकारण्याच्या चक्रव्यूवहातून बाहेर पडण्याचा निश्‍चिय केला आणि नव्या जोमाने पुन्हा शिवशाहीचे संदर्भाचा अभ्यास आणि वाचन सुरू केले. कदम हे इतिहासाचे गाढे अभ्यासक असून, त्यांचे शिवजयंती, गणेशोत्सव, नवरात्रौत्सव, स्वयंसेवी संस्था, रोटरी क्लब, लायन्स क्लब, तरुण मंडळे, सप्ताह कार्यक्रम, वाढदिवस, लग्नाच्या वरातीऐवजी कार्यक्रम अशा अनेक कार्यक्रमांतून त्यांच्या शाहिरीची ललकारी ऐकायला मिळते. श्रोत्यांच्या मनाचा ठाव घेण्याची कला त्यांनी अवगत केल्याने शाळा ,महाविद्यालयातील तरूण कदम यांच्या व्याख्यानाने भारावून जातात. त्यांच्या व्याख्यानातून मातृभक्ती, गुरूभक्ती, पितृभक्ती, देशभक्ती, व्यसनमुक्ती, स्त्रीभ्रृणहत्या यांचे सोदाहरण व्याख्यानाने तरुणांना अंतर्मुख करण्याची क्षमता कदम तरुणांमध्ये निर्माण करतात. त्यांचे आतापर्यंत नगर, पुणे, सातारा जिल्ह्यात अनेक कार्यक्रम झाले असून, गर्भगिरीची ही शिवशाहिरी राज्याच्या कानाकोपर्‍यात निनादत आहे. त्यांचा हा व्याख्यानाचा कार्यक्रम दिवसेंदिवस लोकप्रिय होत आहे. शिवशाहीचे व्याख्याने देतांना इतर शाही हातात डफ घेतात. मी मात्र, तलवार आणि ढाल धरतो. त्यातून वेगळेच वातावरण तयार होते. अंगावर तानाजीचा पेहराव, हात ढाल, तलाव आणि मुखी शिवाजी महाराजांचा धगधगता इतिहास यातून सर्ववातावरण भारावून जाते. व्याख्यानाच्या दोन तासांच्या कालावधीत मी स्वत:ला विसरून जातो. शिवाजी महाराज यांना डोक्यावर घेण्यापेक्षा त्यांच्या पराक्रम, त्यांचे विचार आणि आचार आचारणात आणणे आवश्यक आहे. यासाठी आपला प्रयत्न सुरू असून शिव व्याख्यानाच्या माध्यमातून जास्ती जास्त लोकांपर्यंत पोहोचण्याचा प्रयत्न राहणार असल्याचे कदम यांनी सांगितले.    (2 जुन 2014 रोजी लोकमत पेेपर मध्‍ये प्रसिद्ध झालेली बातमी आमच्‍या तालूक्‍यातील बहुगुण संपन्‍न व्‍य‍क्‍तीमत्‍व ) परिचय- श्री.मच्छिंद्र कदम  उपाघ्‍यापक, मोकळओहळ, केंद्र उंबरे ,ता.राहूरी @SGTelore

आयुष्याची चव

एकदा एक अनुभवी आणि वृध्द गुरू आपल्या शिष्याच्या तक्रारींना कंटाळून गेले होते. एके दिवशी सकाळी त्यांनी त्या शिष्याला थोडे मीठ आणायला सांगितले.
तो शिष्य मीठ घेऊन परतला तेव्हा गुरूंनी त्या दुखी तरूणाला त्यातील मूठभर मीठ एका एका पाणी भरलेल्या पेल्यात टाकून ते पिण्यास सांगीतले.
’पाणी चवीला कसे लागले ?‘ गुरूंनी विचारले.
‘कडु’ असे म्हणून शिष्याने ते पाणी थुंकले.
गुरूंनी मंद हास्य केलं आणि पुन्हा त्या शिष्याला मुठभर मीठ त्या तळयात टाकण्यास सांगितले. ते दोघे तळयाजवळ आले.
शिष्याने मूठभर मीठ त्या तळयात मिसळल्यानंतर ते वृध्द गुरू म्हणाले, ‘आता या तळयातील पाणी पिऊन पहा.‘
त्याच्या हनुवटीवरून पाणी खाली ओघळल्यावर गुरूंनी त्याला विचारलं, आता यापाण्याची चव कशी आहे ?‘
‘ताजी आणि मधुर !‘ शिष्याने सांगितले.
‘आता तुला मिठाची चव लागतेय ?‘
‘नाही‘.
गुरू त्या शिष्याच्या जवळ बसले आणि त्यांनी त्याचा हात आतात घेतला. ते म्हणाले, ‘आयुष्याची चवही अगदी मिठासारखीच असते. आयुष्यातील दुखही तेवढच असतं, परंतु आपण ते दुख कशात मिसळतो यावर त्याचा कडवटपणा अवलंबुन असतो. म्हणून जेव्हा आापण दुखात असतो तेव्हा आपण एकच गोष्ट करू शकतो. ती म्हणजे, आपण आपल्या भावना व विचार व्यापक ठेवल्या पाहिजेत. पेला होणं थांबवून तळं होण्याचा प्रयत्न केला पाहिजे.‘

तात्पर्यः नेहमी सकारात्मक दृष्टिकोन ठेवावा.

राजुर प्रकल्‍प शिष्‍यवृत्‍ती सन 2012-2013

                                                                  केंद्र-उंबरे

केंद्र-सडे

दोन्‍ही केंद्रांची शिष्‍यवृत्‍ती सादिल खात्‍यावर जमा केलेली आहे . शाळेच्‍या स्‍थळप्रतीवरुन पात्र लाभार्थ्‍याची रक्‍कम पाहून त्‍वरीत जमा करावी.

सुट्टयांची यादी

अहमदनगर जिल्‍हा परिषद सुट्ट्यांची यादी सन 2014

तालुक्‍यातील सेवाजेष्‍ठता यादी 2014

NEW  तालुकापातळी सर्व संवर्गातील शिक्षक सेवाजेष्‍ठता यादी सन 2014 

महत्‍वाची सुचना;


सर्व शिक्षकांनी सेवाजेष्‍ठता यादी चेक करुन काही हरकती असेल तर दिनांक 10-05-2014 पर्यंत पंचायत समिती कार्यालय राहुरी येथे लेखी देणे.

जिल्‍हास्‍तरासाठी तालुक्‍यातील सेवाजेष्‍ठता यादी

   सर्व संवर्गातील शिक्षक सेवाजेष्‍ठता यादी सन 2014 


महत्‍वाची सुचना;

सर्व शिक्षकांनी सेवाजेष्‍ठता यादी चेक करुन काही हरकती असेल तर दिनांक 10-05-2014 पर्यंत पंचायत समिती कार्यालय राहुरी येथे लेखी देणे.

रहदारीचे नियम लहानांसाठी

मुंबई

दक्षिण प्रवासाचा प्रारंभिक टप्पा दर बुधवारी १६.४० वा. शिवाजी टर्मिनसपासून प्रस्थान

कधीही न दमणार्‍या कार्यक्षम शहरात आपले स्वागत आहे ! मुंबई म्हणजे चैतन्य, आनंद, गतिमानता आणि मौजमजा! या शहराचा पूर्वी बॉम्बे म्हणून नामनिर्देश होत असे.भारताचे हे एक अत्याधुनिक शहर, नेहमी बदलत्या परिस्थिती बरोबर वाटचाल करणारी व आधुनिकतेचा वेग साधणारी ही मुंबई आहे.

एकेकाळी मुंबई बेटांचा समूह होता. राजे चार्ल्स - २ यांनी पोर्तुगालची राजकुमारी कथेरिना डे ब्रागांजा यांच्याबरोबर लग्न केले. त्यावेळी त्यांना लग्नाची भेट म्हणून हा बेटांचा समूह भेट देण्यात आला.

अनेक वर्षानंतर मुंबईला वसाहतवादापासून स्वातंत्र्य प्राप्ती मिळाली. त्यानंतर मुंबई एक मोठी बाजारपेठ, उद्योगव्यवसायाचे केंद्र, अनेक जातिधर्मातील परस्पर सौहार्द आणि आधुनिक शहर म्हणून ओळखले जाऊ लागले. मुंबई शहर हे आजच्या भारताच्या बदलणार्‍या चेहर्‍याचे प्रतीक आहे. तरीही भारतीय परंपरा व मूल्य हृदयात जपत नव्या जुन्याचा समन्वय साधणारी मुंबई आधुनिक नगरी आहे.

मुंबई महाराष्ट्राची राजधानी आहे व येथील कार्यालयीन भाषा मराठी आहे. परंतु इंग्लिश, हिंदी भाषाही मोठ्या प्रमाणावर बोलल्या जातात. वेगवान जीवनामुळे तात्काळ भोजन मिळणार्‍या(फास्ट फूड, वडा पाव आदि) दुकानांना वाव मिळला आहे. जवळपास सर्व रस्त्यांवर जिभेचे चोचले पुरविणारे शेकडो पदार्थ मिळतात. मुंबईची पाव-भाजी, भेळपुरी व कबाब हे आवडते खाद्य पदार्थ आहेत. तसेच अनेक आंतरराष्ट्रीय चविष्ट पदार्थ आधुनिक उपहारगृहातून उपलब्ध आहेत.

मुंबई शहर खरेदी शौकीनांसाठी पर्वणीच आहे. ही मोठी बाजारपेठ आहे. हे शहर अत्यंत वेगवान व व्यस्त आहे. हिंदी चित्रपट उद्योग अर्थात बॉलीवूड याच शहरात आहे, जे जगात सर्वात जास्त चित्रपटांची निर्मिती करते. नाट्यगृहे, सिनेमागृहे, समुद्रकिनारे, नाईट क्लब, पब, विविध क्रीडाकेंद्रे याद्वारे मुंबई शहर तरूणांना आकर्षित करते.

कंजूस माणूस : अकबर बिरबल मराठी चातुर्य कथा

एकदा एक कवी श्रीमंत माणसाकडे गेला .त्याने आपल्या सर्व कविता गावून दाखविल्या कवीला वाटले आपलेला काही तरी बक्षिस मिळणार परंतु तो
श्रीमंत माणूस अतिशय चिकू होता .तो कवीला खुश करण्यासाठी म्हणाला तुमच्या कविता एकूण मी फारच खुश झालो आहे .उद्या तुम्ही परत माझ्या घरी
या म्हणजे मी हि तुम्हाला खुश करून टाकेन बक्षीस मिळाले नाही म्हणून कवीला वाईट वाटले परंतु परंतु उद्या बक्षीस भेटेल या आशेवर कवी घरी निघून गेला दुसऱ्या दिवशी ठरलेल्या वेळी न चुकता तो त्या श्रीमंत माणसाच्या घरी हजर झाला .परंतु बराच वेळ झाला तरी श्रीमंत त्याला बक्षीस देण्याच नाव काढीना अखेर कवी घरी जाण्यासाठी उठला तेव्हा श्रीमंत म्हणाला कविराज आपण मला काल कविता ऐकवून खुश केलत तस तुम्ही उद्या माझ्या घरी या मी तुम्हाला खुश करून टाकेन अस म्हणून खुश केल प्रत्यक्षात तुम्ही मला काही दिल नाही .मी हि तुम्हाला काही दिल नाही आपला व्यवहार संपला या आता परत केव्हातरी बिचारा निराश होऊन निघून गेला एकदा संधी साधून घडलेली हगिगत बिरबलाला सांगितली बिरबलाने त्या श्रीमंत माणसाशी ओळख करून घेतली मैत्री वाढवली आणि एक दिवस त्याला आपल्या घरी जेवायला बोलवले कवीलाही त्याने आमंत्रण दिले सर्व मंडळी बिरबलाच्या घरी जमा झाली .तो कंजूष घरी येण्यापूर्वी सर्वांनी जेवून घेतले आणि ते गप्पा मारू लागले थोड्या वेळाने तो श्रीमंत हि घरी आला व त्या गप्पात सामील झाला
परंतु बराच वेळ झाला तरी बिरबल जेवनाच नाव घेईना न राहवून श्रीमंत म्हणाला जेवायचं नाही .का ?त्यावर बिरबल म्हणाला आपलेला फक्त खुश करण्यासाठी म्हणालो उद्या माझ्या घरी जेवायला या कंजूष श्रीमंत जे समजायचे ते समजला आणि काही न बोलता निघून गेला.

ओझ

एका सरळसोट, अरुंद डोंगरातून जाणारी पायवाट होती. दुपारी १२ वाजले होते. रणरणत्या उन्हान बेजार केल होत. एक साधू या मार्गागारून तीर्थयात्रा करत डोंगरावरील देवीला जात होता. त्यच्या जवळ तों शाली, दोन उपरणी, दोन पंचे आणि एक कमंडलू, एवढच समान होत. पण रस्त्याच्या चढणीमुळे त्याला एवढं समान ओझं वाटत होत, आणि घामाच्या धारा त्यांच्या अंगावरून वाहत होत्या. थोडं पुढ गेल्यावर त्याला एक ७० वर्षाची आदिवासी महिला ८ वर्षाच्या झाडावरून पडून पाय मोडलेल्या मुलाला, वैद्यकीय उतारासाठी पाठीवर घेऊन येत होती, असे दिसले. तो मुलगा धष्टपुष्ट होता. ती वृद्धा मोठ्या उत्साहान तो सरळसोट उतरणीचा रस्ता उतरत होती.
साधून त्या महिलेला विचारलं,"आजी इतकं ओझं घेऊन या वयाला तुम्ही ही उतरणीचा रस्ता कसा उतरता? मी तर एवढ्याशा ओझ्यान हैराण झालो आहे." त्या वृद्धेन साधूना नीट निरखून पाहिलं, आणि म्हणाली, "महाराज ओझं आपण वाहत आहात, हा तर माझा नातू आहे!"

तात्पर्य 

ख-या प्रेमान केलेल्या गोष्टीच ओझं वतन नाही

अकबर बिरबल

एकदा एका फकिराने बादशाहाला एक पोपट भेट दिला .
पोपट चांगल्या गाणाऱ्या जातीचा होता . बादशाहाने पोपटा कडून
पुराणातील काही महत्वाचा भाग ,उर्दू कविता आणि काही सुंदर वाक्य
पाठ करवून घेतली होती. पोपटाच्या सेवेसाठी खास एका सेवकाची नेमणूक
केली होती. पोपट सोनेरी पिंजर्यातल्या झोक्यावर झोके घेत असलेला पाहून
बादशाहाला खूप आनंद होई .त्याच्या तोडून उर्दू कविता ऐकण्यात बादशाहाला काही
वेगळीच मजा वाटे .पोपट बादशाहाचा अतिशय आवडता होता .पोपटला काही दुखले खुपलेले
किवा त्याच्या सेवेत काही कमी पडलेले बादशाहाला मुळीच आवडत नसे .लगेच तो सेवकाला दम भरीत असे .
एका दिवसाची गोष्ट सेवक बादशहा ला पोपटाची प्रकृती बरी नसल्या बद्दल सांगू
लागला . बोलणे पूर्ण होण्याच्या आत त्याच्या मुस्काटीत भडकावली आणि तो .म्हणाला . " हे बघ पोपटाची देखभाल करण्यासाठी मी तुला नेमले आहे . पोपटाला काही होता काम . नये पोपट मेला असे सांगण्यासाठी आला तर मी तुझे डोके उडवू टाकेल ... ?समजल ! ".
सेवक घाबरला .तो पोपटाची चांगली घेवू लागला परंतु पोपटाला काही न काही होत असे.सेवक मात्र घाबरून जाई . असेच दिवस जात ,होते एक दिवस पोपट आजारी पडला , आणि त्याच्या घशातून आवाज निघेना .त्याने आपले पंख शरीर भोवती लाप्तून . घेतले त्याची चोच वाकडी झाली . सेवक त्याला औषधे देत होता . तरीप पोपट बारा होत .नव्हता बद्शाहाही आपल्या काही महत्वाच्या कामात मग्न होता. त्याचे पोपटाकडे लक्ष नाही .बघता बघता पोपट पिंजऱ्यात उताणा पडला .त्याने आपले पंख ताणून पसरले . कच उघडली गेली .पोपट मेला असल्याचे सेवकाच्या लक्षात आले .परंतु पण राजाला हे सांगणे शक्यच नव्हते .सेवक घाबरला त्याने त्याने बिरबलाची भेट घेऊन सर्व हगिगत सांगितली .बिरबलाने सेवकाला धीर दिला. त्याने स्वत:पोपटाची परिस्थिती पहिली .
सेवकाच्या पाठीवर थोपटून तो म्हणाला ठीक आहे . मी बघतो सगळ तू घाबरू नकोस बिरबल बादशहा कडे आला आणि म्हणाला सरकार आपला गुणी पोपट अलीकडे गुणी झाला आहे.पहावा तेह्वा परमेश्वराचे ध्यान करत असतो . अहो आज तर केव्हापासून तो परमेश्वरच्या चिंतनात मग्न आहे चला आपण फ तरी एकदा बादशहा बिरबला समोर पोपत्च्या पिंजर्य जवळ आला पाहतो तर काय पोपट मारून पडलेला ती बिरबलाकडे वळून म्हणाला बिरबल ती तरी किती मूर्ख आहे अरे हा पोपट तर मरून पडला आहे नाही सरकार पोपट मेलेला नाही परमेश्वरच्या चिंतन करता करता त्याचा आत्मा परमेश्वराकडे कायमचा निघून गेला सेवकाला सेवकाला त्याला झाडाच्या बुंध्याशी पुरून दह्याला सांगा म्हणजे त्याच्या आत्मेला शांती भेटेल बादशहा च्या लक्षात बिरबलाची युक्ती
लक्षात आली पोपट मेल असर सांगायला आलास तर तुझ डोक उडवीन अस सेव्काजवळ बोलल्याच त्यला आठवलं बिरबलान युक्ती न सेवकाच प्राण वाचवला होता .बादशहा गालातल्या गालात हसला आणि बिरबल बरोबर निघून गेला .